Ξηλώνοντας το μνημονιακό πουλόβερ-του Στέλιου Φωκά.

Με το «καλημέρα» η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα άρχισε το ξήλωμα του μνημονιακού πουλόβερ, των μέτρων δηλαδή που είχαν επιβληθεί στο πλαίσιο του μνημονίου και των απαιτήσεων της Τρόικα. Ακόμα και το ξήλωμα ενός πουλόβερ όμως δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι τέχνη, χρειάζεται απέραντη προσοχή.  Γιατί το μαλλί το χρειαζόμαστε.


Από τις δηλώσεις που διάβασα τις τρεις τελευταίες ημέρες για την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, στάθηκα περισσότερο σε εκείνη του Αμερικανού διανοούμενου Νόαμ Τσόμσκι.
Ο τελευταίος έκανε λόγο για «λαϊκή αντίδραση στις καταστροφικές πολιτικές που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από την Τρόικα, μια από τις πολλές παρόμοιες αντιδράσεις στην Ευρώπη, και μέχρι τώρα η κυρίαρχη» καθώς και για τα εμπόδια που θα συναντήσει η νέα κυβέρνηση στην προσπάθειά της «να εγκαθιδρίσει υγιείς και ανθρώπινες πολιτικές».
Επίσης τόνισε ότι η επιτυχία της νέας κυβέρνησης «δεν θα είναι επιτυχία μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για πολλούς άλλους που κι εκείνοι έχουν υποστεί την επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στον παγκόσμιο πληθυσμό, μια επίθεση που μπορεί να πάρει πολλές διαφορετικές μορφές».
Σε αναζήτηση αυτής της επιτυχίας λοιπόν η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε, έστω και μέσω μεμονωμένων εξαγγελιών των υπουργών της, το ξήλωμα του μνημονιακού πουλόβερ, τουλάχιστον στα σημεία όπου αυτό είχε υφανθεί με εξαιρετικά «επώδυνα» μέτρα. Φυσικά αυτό προβλεπόταν στο περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αποτελεί έκπληξη.
Θα εστιάσω στα του ξηλώματος όμως. Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι μαμάδες και οι γιαγιάδες που έπλεκαν πουλόβερ, όταν αυτό έπεφτε μικρό ή μεγάλο ή ακόμα και όταν ήθελαν να φτιάξουν κάτι άλλο με το μαλλί του, άρχιζαν την αντίστροφη διαδικασία. Το ξήλωμα.
Για παράδειγμα θυμάμαι όταν ήμουν στην έκτη Δημοτικού, συμμετείχα σε μια σχολική παράσταση με θέμα την μάχη της Αλαμάνας, με πρωταγωνιστή τον Αθανάσιο Διάκο φυσικά. Ο δικός μου ρόλος ήταν ο οπλαρχηγός Ιωάννης Δυοβουνιώτης. Είχαμε ήδη ενοικιάσει τη στολή αλλά ξεχάσαμε το σημαντικότερο: Τα τσαρούχια! Το θυμηθήκαμε αργά το προηγούμενο από την παράσταση βράδυ. Η στεναχώρια μου δεν περιγράφεται φυσικά.
Αλλά η μάνα μου μετά από σύντομη σκέψη, σηκώθηκε αποφασιστικά πήγε ως την ντουλάπα, άνοιξε ένα συρτάρι και έβγαλε ένα παλιό κασκόλ που δεν το φορούσα πια. Κάθησε μέχρι αργά, το ξήλωσε όλο προσεκτικά και με το μαλλί του έφτιαξε δυο μικρές φουντίτσες. Μετά διάλεξε ένα ζευγάρι από τα παπούτσια μου που να ταιριάζει και τις στερέωσε στις άκρες. «Ορίστε τα τσαρούχια σου οπλαρχηγέ!», μου είπε στο τέλος.
Τι σχέση έχουν τώρα τα τσαρούχια μου με την νέα κυβέρνηση θα αναρωτιέστε. Έχουν και παραέχουν. Διότι όπως προανέφερα, ήδη ξεκίνησε το ξήλωμα του μνημονιακού πουλόβερ, με το μαλλί του οποίου θα υφανθεί ένα άλλο. Μόνο που ακόμα και το ξήλωμα είναι τέχνη. Αν τραβήξεις άγαρμπα και βιαστικά το μαλλί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να εξασφαλίσεις ένα κουβάρι γεμάτο κόμπους, το οποίο φυσικά στο τέλος θα πεταχτεί.
Έτσι όμως θα έχεις ξεμείνει και από μαλλί. Το ξήλωμα λοιπόν πρέπει να γίνει με κινήσεις ακριβείας, για να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερο από το παλιό μαλλί προκειμένου να φτιάξουμε το νέο πουλόβερ. Και όπου χρειαστεί βάζουμε και λίγο καινούριο. Προσοχή στις κινήσεις λοιπόν, το μαλλί είναι ακριβό και εμείς, ως χώρα, δεν είμαστε για έξοδα.
Share on Google Plus

About Kostas Kostas

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.