Φούντωσε ο εμφύλιος στην Ανατολική Ουκρανία -ΠΟΤΑΜΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΔΥΣΗ ΝΑ ΣΩΠΑΙΝΕΙ

Μόνο έκπληξη δεν μπορεί να θεωρηθεί η φονική αναζωπύρωση του ουκρανικού εμφυλίου τις τελευταίες δύο εβδομάδες, αλλά και η αύξηση της «έντασης» στις σχετικές με το θέμα παρεμβάσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος εξαπέλυσε νέα διπλωματικά βέλη κατά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Με τον πλέον δραματικό τρόπο επιβεβαιώνονται η μία μετά την άλλη οι εκτιμήσεις των ρωσόφωνων ανταρτών, που υπερασπίζονται τη γη και τις ζωές τους και κάθε άλλο παρά έχουν σχέση με αυτονομιστικά κινήματα άλλων χωρών και εποχών, αλλά και οι προειδοποιήσεις της επίσημης Μόσχας. Καθίσταται πια ολοφάνερο ότι η ηγεσία του Κιέβου δεν επιθυμεί οποιαδήποτε πολιτική λύση, ούτε πραγματικό ενδο-ουκρανικό διάλογο, αντιμετωπίζει την προβληματική εκεχειρία στην Ανατολική Ουκρανία μόνο για την αναδιάταξη και τον ανεφοδιασμό των δυνάμεών της, ενώ ΝΑΤΟ και ΗΠΑ εμπλέκονται όλο και πιο ενεργά στην κρίση γεννώντας ανατριχιαστικές σκέψεις για το πού θα μπορούσε να καταλήξει η κλιμάκωση της σημερινής σύγκρουσης.
Παρά το γεγονός ότι όλες οι εμπλεκόμενες στη διαπραγμάτευση πλευρές (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία, Ουκρανία και αποσχισθείσες Δημοκρατίες) ομνύουν πίστη στα συμφωνηθέντα στο Μινσκ τον περασμένο Σεπτέμβριο, κάθε έντιμος παρατηρητής μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι πρακτικά η εκεχειρία δεν τηρήθηκε ούτε ένα 24ωρο με τις περισσότερες και πλέον βάρβαρες επιθέσεις να βαραίνουν την πλευρά της «φιλελεύθερης»-νεοναζί κυβέρνησης του Κιέβου. Ο επίσημος ουκρανικός στρατός και οι ελεγχόμενες από τους ολιγάρχες, που τις χρηματοδοτούν, παραστρατιωτικές ομάδες, ποτέ δεν απομάκρυναν το βαρύ πυροβολικό τους, που αντιθέτως ενισχύθηκε και συνέχισε να σφυροκοπά καθημερινά πόλεις και χωριά στην αιμάσσουσα Α.Ουκρανία, τη στιγμή, που οι αντάρτες, πιστεύοντας στις διεθνείς εγγυήσεις και στο πέπλο προστασίας της Μόσχας, έφθασαν να διευκολύνουν ακόμη και τις αλλαγές στις ουκρανικές σκοπιές (!) ή να ελπίζουν πως η ανθρώπινη συμπεριφορά έναντι των αιχμαλώτων θα αναγνωριστεί από την ουκρανική πλευρά.
Στην πραγματικότητα όσο ενισχύονταν και αναδιατάσσονταν οι δυνάμεις της ουκρανικής πλευράς, τόσο αυξάνονταν και οι πολυαίμακτες επιθέσεις εναντίον αμάχων ή η καταστροφή υποδομών, που δεν κρύβουν την ξεδιάντροπη επιδίωξη του Κιέβου να αφήσει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, πόσιμο νερό, τρόφιμα και φάρμακα πολίτες, που υποτίθεται ότι επιδιώκει να σώσει από τα χέρια των «τρομοκρατών» και των «Ρώσων εισβολέων». Αυξήθηκε και ο αριθμός των «ύποπτων» προβοκατόρικων επιθέσεων εναντίον αμάχων, όπως η επίθεση σε λεωφορείο στο Ντονιέτσκ και ο βομβαρδισμός κατοικιών στη Μαριούπολη, οι μόνες, που «έσπασαν» τη σιωπή των διεθνών ΜΜΕ για το Ουκρανικό, τα οποία προσπαθούν, όπως και το Κίεβο, να μας πείσουν ότι οι αμυνόμενοι αντάρτες βομβαρδίζουν τον «εαυτό» τους, δηλαδή τους πολίτες στις περιοχές, που επιδιώκουν να απελευθερώσουν από τον επιτιθέμενο ουκρανικό στρατό.
Οι σχεδόν καθημερινοί βομβαρδισμοί της Α.Ουκρανίας είναι και ο βασικός λόγος, που εξαναγκάζει τους αντάρτες να αντεπιτίθενται για να απωθήσουν το ουκρανικό πυροβολικό εκτός των «Λαϊκών Δημοκρατιών» σε Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ, στα διοικητικά όρια των δύο πρώην περιφερειών της Ουκρανίας. Η αναζωπύρωση των μαχών στο έδαφος οδήγησε στην οριστική ανακατάληψη του αεροδρομίου του Ντονιέτσκ από τους αντάρτες και τις απειλές εκτόξευσης νέων επιθέσεων εναντίον Σλαβιάνσκ και Μαριούπολης, οι οποίες μαζικοποιούν τα φαινόμενα λιποταξίας στον ουκρανικό στρατό, που υποχωρεί, γιατί οι άνδρες του φυσικά και δεν μπορούν να πιστέψουν στο δίκαιο του αγώνα τους, αλλά εξαναγκάζονται στην πλειονότητά τους να πολεμούν για να ξεφύγουν από την οικονομική εξαθλίωση, είτε απειλούμενοι από τα περίστροφα των «ομαδαρχών» τους, φανατικών νεοναζί και εθνικιστών από τον Δεξιό Τομέα, που χρησιμοποιούνται για να διατηρήσουν την όποια στρατιωτική συνοχή. Ήδη τα πρώτα μηνύματα από την καμπάνια επιστράτευσης στην Ουκρανία μιλούν για 50 % αποφυγή της στράτευσης, η οποία αναμένεται να κλιμακωθεί μετά την εντολή Πούτιν «να βοηθήσουμε τα παιδιά» και την ενθάρρυνσή του σε όσους Ουκρανούς δεν επιθυμούν να ενταχθούν στον ουκρανικό στρατό να συνεχίσουν να καταφεύγουν σε ρωσικό έδαφος, όπου θα διευκολύνεται η παραμονή τους.
Επιδεικνύοντας εντυπωσιακή προσήλωση στην έως τώρα πολιτική του (από την οποία έτσι κι αλλιώς δεν έχει και πολλά περιθώρια υποχώρησης, εάν επιθυμεί να παραμείνει «ο Πούτιν»), ο Ρώσος ηγέτης θύμισε σε τηλεφωνική συνομιλία με τους Μέρκελ και Ολάντ ότι ο «πρόεδρος» της Ουκρανίας Ποροσένκο απάντησε με εντυπωσιακή καθυστέρηση στην γραπτή πρότασή του να απομακρυνθεί το βαρύ πυροβολικό από τη «ζώνη επαφής» στα μέτωπα της Α.Ουκρανίας, γεγονός, που ενθαρρύνει την εκτίμηση ότι δεν επιδιώκει πραγματική ειρήνη στη χώρα του. Σε ομιλία του προς φοιτητές στην Αγία Πετρούπολη ο Β.Πούτιν χαρακτήρισε τον ουκρανικό στρατό «ΝΑΤΟϊκή λεγεώνα», που πολεμά εναντίον μεγάλου τμήματος του ουκρανικού λαού υλοποιώντας «ξένους γεωπολιτικούς σκοπούς ανάσχεσης της Ρωσίας, γεγονός, που ουδόλως συνδέεται με τα πραγματικά εθνικά συμφέροντα της Ουκρανίας».
Η «ένταση» διαρκώς ανεβαίνει στον ανύπαρκτο διάλογο ΗΠΑ-Δύσης και Μόσχας με τους πλέον άφρονες στην ΕΕ – τελειωμένους «πράκτορες» των αμερικανικών συμφερόντων στην Ευρώπη ή συμπλεγματικούς ρωσοφοβικούς νεοΕυρωπαίους από την πρώην σοβιετική σφαίρα επιρροής – να συνεχίζουν να προτείνουν κυρώσεις και «τιμωρία» της Μόσχας, όταν αυτό, που πρωτίστως χρειάζεται είναι να συνετιστούν οι ακραίοι εθνικιστές στο Κίεβο, να διερευνηθούν τα εγκλήματα πολέμου, που διέπραξαν, ενδεχομένως σε συνεργασία ή με την ανοχή Ευρωπαίων αξιωματούχων και να υπάρξει ειλικρινής διάλογος για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης σε συνεργασία με τη Ρωσία.
Το Κρεμλίνο δεν έδειξε αυτή τη φορά να αυταπατάται και κατανοεί ότι βρίσκεται μπροστά σε μια παγκόσμιων διαστάσεων γεωπολιτική παρτίδα, που χρησιμοποιεί τη δύστυχη Ουκρανία ως πιόνι. Παραμένει εντυπωσιακά σταθερό στη γραμμή της αναζήτησης διεθνών συμμαχιών στο στρατόπεδο της σωφροσύνης, BRICS, Iνδία και Κίνα, αλλά και της εσωτερικής προετοιμασίας και αναδιάταξης της οικονομίας ώστε να ενισχυθεί η άμυνα και τα πυρηνικά του όπλα – το μόνο δυστυχώς επιχείρημα, που δείχνει να «κατανοεί» το βαθύ κράτος της Δύσης, χωρίς την ίδια στιγμή να οδηγηθεί σε λογικές «οχύρωσης» έναντι των πάντων.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν μοιάζει να μιλά ως ένας από τους λίγους πλέον εκφραστές της κοινής λογικής σε διεθνές επίπεδο και χαιρετίζοντας εκδήλωση μνήμης για το εβραϊκό Ολοκαύτωμα προειδοποίησε ότι «η Ιστορία δείχνει σε ποια τρομακτική οριογραμμή μπορεί να οδηγήσει την ανθρωπότητα η διεκδίκηση της παγκόσμιας κυριαρχίας», ο κυνισμός, τα διπλά μέτρα και σταθμά και η αδιαφορία για τη δυστυχία του διπλανού μας, όπως συμβαίνει σήμερα με τους κατοίκους της Α.Ουκρανίας. Λίγα 24ωρα νωρίτερα ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχε καλέσει τη Δύση να ξεχάσει τις «επικίνδυνες και ανόητες» σκέψεις για ανατροπή του Β.Πούτιν και προειδοποίησε ότι η Γερμανία θα έπρεπε να έχει διδαχθεί από τις προσπάθειές της να επεκταθεί προς την Ανατολή, αλλά και ότι οι ΗΠΑ σπρώχνουν την ανθρωπότητα στο χείλος ενός πυρηνικού πολέμου. Μακάρι να διαψευστούν οι ρωσικοί φόβοι...

πηγή: epikaira.gr/ellada-russia.gr - θανασης Αυγερινος
Share on Google Plus

About typo spor

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου