Η μέθοδος του ' κρεμμυδιού ..' -Το δεύτερο καρφί στο Σταυρό της Ελλάδας -του Βασιλη Βαλιαρδου *

Περαιτέρω, το σημαντικότερο στοιχείο της πρόσφατης συνθηκολόγησης που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, με την εκβιαστική συμμετοχή της ΕΚΤ, είναι η νέα κεφαλαιοποίηση των τραπεζών – η οποία είναι εντελώς διαφορετική από τις προηγούμενες, αφού απαγορεύθηκε η συμμετοχή του δημοσίου, έτσι ώστε να χάσει το, θεωρητικό έστω, πλειοψηφικό του μερίδιο (θεωρητικό επειδή ανήκουν στο ΤΧΣ, το οποίο μεταβιβάσθηκε στο Υπερταμείο).
Με τον τρόπο αυτό περιήλθε στην ιδιοκτησία των ξένων ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, αφού είχε προηγηθεί η δημόσια – με την έννοια πως στις τράπεζες υπάρχουν εγγυήσεις ιδιωτών, μία τάξης μεγέθους 250 δις €, οι οποίες δόθηκαν κυριολεκτικά «έναντι πινακίου φακής» (αξιολόγηση των τραπεζών στα 770 εκ. €, αύξηση κεφαλαίων περί τα 6 δις € εκ μέρους τους, «προικοδότηση» τους με 40 δις € συν 5,4 δις €, συν 140 δις € εγγυήσεις από τους Έλληνες φορολογούμενους).
Η αξία βέβαια των εγγυήσεων είναι πολύ μεγαλύτερη από τα 250 δις €, αφενός μεν επειδή οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν ποτέ το 100% ενός ακινήτου, αφετέρου λόγω του ότι ένα μέρος των δανείων των ιδιωτών έχει ενδιάμεσα εξοφληθεί – ενώ δεν δίνονται νέα δάνεια σε μεγάλη έκταση, από αρκετά χρόνια πριν.
Όσον αφορά τώρα τις τραπεζικές επισφάλειες, τα κόκκινα δάνεια δηλαδή, κανένας δεν μπορεί να ενοχοποιήσει τους εργαζόμενους Πολίτες – αφού καταδικάσθηκαν σε αδυναμία πληρωμών μέσω της βίαιης μείωσης των μισθών τους, της ανεργίας, της κατακόρυφης αύξησης της φορολογίας κοκ.
Δεν μπορούν να κατηγορηθούν ούτε οι επιχειρήσεις για λανθασμένες επιλογές και επενδύσεις – αφού η ύφεση, στην οποία εξαναγκάσθηκε η Ελλάδα, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του τζίρου και των κερδών τους, την απώλεια των πιστώσεων προς τους πελάτες τους, την αύξηση των ζημιών τους, την αδυναμία βιώσιμης χρηματοδότησης τους κοκ. Φυσικά κανένας δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για αυτές, όπως για τις τράπεζες – αφού θεωρείται πως οι επιχειρηματίες πρέπει μόνοι τους να λύνουν τα προβλήματα τους, ακόμη και όταν το κράτος είναι αυτό που τα προκαλεί.
Ανεξάρτητα όμως από το ποιός μπορεί να κατηγορηθεί ή όχι, αποφασίσθηκε εν πρώτοις (όχι βέβαια από την κυβέρνηση, αφού αυτή απλά υπογράφει ότι της ζητηθεί), η απελευθέρωση των κατασχέσεων – καθώς επίσης των πλειστηριασμών, όσον αφορά τα τραπεζικά δάνεια των επιχειρήσεων.
Με δεδομένο δε το ότι, στις τράπεζες χρωστούν ναυτιλιακές, τουριστικές, αγροτικές και λοιπές επιχειρήσεις, αδυνατώντας οι περισσότερες από αυτές να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους λόγω της ύφεσης, ενώ οι εγγυήσεις τους έχουν εντελώς απαξιωθεί, θα περάσουν στα χέρια των ξένων – οπότε, κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, θα αφελληνισθούν και οι τρεις βασικοί πυλώνες της οικονομίας μας, μαζί με τις κοινωφελείς εταιρείες του δημοσίου (θα το καταλάβουμε όταν θα πάρουμε τους ακριβότερους λογαριασμούς για το ηλεκτρικό ρεύμα, για το νερό κλπ., όπως οι Πορτογάλοι πρόσφατα).
Οι κυβερνητικοί «πανηγυρισμοί» τώρα, όσον αφορά τη διατήρηση του 51% του ΑΔΜΗΕ, του κερδοφόρου τμήματος των δικτύων της ΔΕΗ δηλαδή, είναι εκτός τόπου και χρόνου – επειδή οι δανειστές χρησιμοποιούν τη μέθοδο του κρεμμυδιού, αφαιρώντας σταδιακά, ένα προς ένα, τα καλύμματα του, χωρίς να πιέζονται από το χρόνο αφού λειτουργεί προς όφελος τους.
Με απλά λόγια, εάν η τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου ήταν 1.000 € το 2010, σήμερα είναι 100 €, ενώ αργότερα θα διαμορφωθεί κάτω από τα 50 € – οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος βιασύνης εκ μέρους των ξένων (σημειώνοντας πως αυτά τα 50 € τα ξένα κερδοσκοπικά κεφάλαια θα τα αγοράσουν ίσως με λιγότερο από 5 €, για να τα πουλήσουν γρήγορα σε άλλους με κέρδος).
.

Η απογύμνωση της πατρίδας μας

Περαιτέρω, τα εταιρικά δάνεια είναι συνήθως εγγυημένα με την προσωπική περιουσία των επιχειρηματιών, καθώς επίσης των συγγενών τριτεγγυητών τους – εκτός από την ίδια την επιχείρηση τους.
Γνωρίζοντας τώρα πως μπορεί να κατασχεθεί ένα περιουσιακό στοιχείο σημερινής τιμής 100 € (1.000 € το 2010), έναντι 10 €, εάν κάποιος δεν έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει τις δόσεις των δανείων του, μπορούμε να κατανοήσουμε τη μεγάλη σφαγή που θα ακολουθήσει – όπου επιχειρηματίες και συγγενείς τους θα χάσουν την εταιρεία τους, τα ακίνητα τους, καθώς επίσης οτιδήποτε άλλο τους ανήκει, παραμένοντας χρεωμένοι στις τράπεζες (άρα στους ξένους ιδιοκτήτες τους) στο διηνεκές.
Για παράδειγμα, εάν ένα ελληνικό Σούπερ Μάρκετ χρεοκοπήσει, θα αγοραστεί σε μία εξευτελιστική τιμή από κάποιο ξένο – το οποίο θα εξελιχθεί αυτόματα σε έναν πολύ μεγάλο εργοδότη, μετατρέποντας την Ελλάδα σε «χώρα της Lidl», όπως συνέβη με την Πορτογαλία. Επομένως, η εξέλιξη αυτή δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει μόνο τους επιχειρηματίες, αλλά όλους τους Έλληνες – εάν δεν θέλουν να μετατραπούν σε σκλάβους χρέους των ξένων ιδιοκτητών της χώρας τους.
Φυσικά θα μπορούσαν να «κατασχεθούν» τα μεγάλα ΜΜΕ από τους ξένους (μία διαδικασία που μάλλον ευρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, με την αιτιολογία της δημοπράτησης των αδειών), οπότε να εξασφαλισθεί η απαιτούμενη χειραγώγηση των άμοιρων δούλων της κατεχόμενης χώρας – ενώ η κυβέρνηση θα ζητωκραυγάζει, ισχυριζόμενη ότι πολεμάει τη διαπλοκή.
Επίσης οι μεγάλες εγχώριες επιχειρήσεις, όπου οι «ξένοι» θα δηλώνουν πως πρέπει να «κατατροπωθεί» η Ολιγαρχία – η οποία είναι υπεύθυνη για την πολιτική διαφθορά και για τη διαπλοκή που έχει καταστρέψει την Ελλάδα! Αυτό θα συμβεί είτε χρωστούν, είτε όχι – αφού δεν θα αντέξουν το τιμολογιακό dumping των ξένων επιχειρήσεων που θα εισβάλλουν στην Ελλάδα ακόμη και οι πιο κερδοφόρες, όπως οι φαρμακευτικές, ειδικά εάν αποκοπούν από τη χρηματοδότηση τους, με τη βοήθεια των ξένης ιδιοκτησίας τραπεζών.
Δεν θα αποφύγουν το διωγμό ούτε οι «αντιδραστικοί» διανοητές, ούτε οι παλαιότεροι πολιτικοί, καθώς επίσης οι σημερινοί – οι οποίοι ήδη οδηγούνται σε υπόγειες παγίδες διαφθοράς, χωρίς να το αντιλαμβάνονται (αργότερα βέβαια, αφού προηγηθούν οι έμποροι όπλων και οι υπόλοιποι διεφθαρμένοι, για να προλειάνουν το έδαφος).
Συνεχίζοντας, ευχόμαστε να κατανοήσουν τα πολιτικά κόμματα πως όταν ένα κράτος εκποιήσει τις κοινωφελείς επιχειρήσεις του, όλα του τα περιουσιακά στοιχεία, καθώς επίσης τον υπόγειο πλούτο του, ενώ ο ιδιωτικός του τομέας χάσει τις τράπεζες, τις βασικές εταιρείες και τα ακίνητα του,  παραμένοντας υπερχρεωμένο στο διηνεκές, δεν είναι πια κράτος.
Αντίθετα, είναι μία εξαρτημένη, θλιβερή αποικία, η οποία μεταβάλλεται επί πλέον σταδιακά σε μία περιοχή φθηνού εργατικού κόστους για τη γερμανική κυρίως βιομηχανία, με τη βοήθεια της πολιτικής των μνημονίων που πλέον ολοκληρώνεται – με το ασφαλιστικό, με το οποίο θα επικυρωθεί η συμφωνία των Ελλήνων να μετατραπούν σε Ευρωπαίους τρίτης διαλογής.
Κυρίως όμως ευχόμαστε να το κατανοήσουν όλοι οι Έλληνες, πριν είναι ακόμη πολύ αργά για δάκρυα – ειδικά η εγχώρια ελίτ, η οποία έχει την ψευδαίσθηση πως θα μείνει στο απυρόβλητο, επειδή δυστυχώς δεν γνωρίζει την κακή πλευρά των Γερμανών (άρθρο).
Αυτήν της γερμανικής βιομηχανίας που τα θέλει όλα δικά της, ενώ χαίρεται να πατάει με τη μπότα της το λαιμό ειδικά των πλουσίων – τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων θα υπεξαιρέσει με διάφορους νομιμοφανείς τρόπους (με κατασκευασμένες κατηγορίες για διαφθορά, για φοροδιαφυγή κοκ.), έτσι ώστε να έχει την ηθική στήριξη των φτωχών Ελλήνων Πολιτών, πριν ακόμη προλάβουν να συνειδητοποιήσουν το λάθος τους.


.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία σχετικά με το ότι, όλα όσα αναβάλλονται για να αποφευχθούν οι μαζικές αντιδράσεις του πληθυσμού, όπως οι κατασχέσεις της πρώτης κατοικίας, θα νομοθετηθούν αργότερα – αφού αυτό επιβάλλει «η μέθοδος του κρεμμυδιού» που χρησιμοποιούν πάντοτε οι Γερμανοί, όταν ακολουθούν ένα συγκεκριμένο στρατηγικό σχέδιο.
Για να χειραγωγηθεί δε σωστά ο πληθυσμός, τα νέα μέτρα θα συνοδεύονται από κάποιες δήθεν παραχωρήσεις, σε σχέση με τη μείωση του δημοσίου χρέους – θεωρώντας πως οι Έλληνες είναι τόσο ανόητοι, ώστε δεν έχουν καταλάβει πως θα πρόκειται για ένα «δώρο άδωρο», αφού το δημόσιο χρέος τους επιβαρύνθηκε ξανά κατά 50 δις € περίπου, από τη ληστεία των τραπεζών.
Έχουν άλλωστε οδηγήσει την οικονομία της χώρας σε τέτοιο σημείο, έτσι ώστε να μην μπορούν να ασχοληθούν οι δύστυχοι Πολίτες με τίποτα άλλο, παρά μόνο με τις καθημερινές τους ανάγκες – καθώς επίσης με τον διαρκή αγώνα που δίνουν για να επιβιώσουν.
Ακόμη χειρότερα, έχουν καταφέρει να μισήσουν οι Έλληνες την κυβέρνηση τους, καθώς επίσης όλα τα πολιτικά κόμματα, ακόμη και την ίδια τους την πατρίδα – έτσι ώστε να αποδεχθούν την ξένη κατοχή τους αδιαμαρτύρητα, ενοχοποιώντας η μία κοινωνική ομάδα την άλλη ή οι Πολίτες τον ίδιο τους τον εαυτό, για τα δεινά τους.
Φαίνεται δε πως θα ακολουθήσουν βίαιες διώξεις, κυρίως μέσω του φορολογικού εισπρακτικού μηχανισμού, καθώς επίσης από τις τράπεζες, χωρίς κανένα ιστορικό προηγούμενο – στα πλαίσια μίας δεύτερης αποικιοκρατικής εποχής, με θύματα τις μικρότερες δυτικές οικονομίες που μάλλον θα θυσιαστούν στο βωμό της παγκόσμιας υπερχρέωσης.
Κλείνοντας, φυσικά μπορεί να κάνουμε λάθος εκτιμήσεις και προβλέψεις ή να είμαστε υπερβολικοί – θεωρούμε όμως πως είναι ίσως προτιμότερο, από το να καθησυχάζουμε εσφαλμένα ή να διστάζουμε να εκφράζουμε τις απόψεις μας, φοβούμενοι τυχόν σφάλματα μας.
.

Υστερόγραφο: Οι ευθύνες των Ελλήνων, καθώς επίσης των κυβερνήσεων τους είναι αδιαμφισβήτητες – ειδικά για όλες εκείνες τις χαμένες δεκαετίες, πριν από την εποχή των μνημονίων. Αυτό που μας απασχολεί όμως εν προκειμένω είναι το τι συνέβη μετά το 2009, πού ακριβώς βρισκόμαστε σήμερα, κυρίως δε το πώς προδιαγράφεται το μέλλον μας, εάν δεν αντιδράσουμε – χωρίς να υποτιμάμε καθόλου τα κακώς κείμενα στη χώρα μας, τα οποία άλλωστε περιγράφουν πολλοί άλλοι, σχεδόν σε καθημερινή βάση.

πηγη : analyst.gr 

* Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας. Έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Share on Google Plus

About typo spor

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου