Ένας Έλληνας που τον έλεγαν Φερνάντο…- του Γιωργου Νασμη

Η φράση «ευχαριστώ πάρα πολύ τους Ελληνες, πάντα στην καρδιά μου» του Σάντος και μάλιστα στη γλώσσα μας, συγκλόνισε την Ελλάδα. Ακόμα και εκείνους που πριν από δύο χρόνια έκαναν το παν για να τους αδειάσει τη γωνιά.
Δεξιοτέχνες της κιβδηλείας τον αποκαλούσαν «μανάβη» και «καρπουζά του Εστορίλ». Οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα διεκδικούν λίγο από το φως του καταρράκτη της δόξας.
Ο Φερνάντο Σάντος δηλώνει «Ελληνας». Και το απέδειξε όχι μόνο με τις δηλώσεις του σε σπαστά ελληνικά, αλλά και με μία κίνηση. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά του Ολύμπου για να δαφνοστεφανωθεί ένιωσε δυο χέρια να τον τραβούν και να προσπαθούν να τυλιχτούν γύρω του, έτοιμα να του κλέψουν αυτό για το οποίο μόχθησε μια ζωή.

Ο Σάντος σήκωσε το κεφάλι και όταν αντιλήφθηκε ποιον έχει σε απόσταση αναπνοής, τον χαιρέτησε αλλά τραβήχτηκε γρήγορα και συνέχισε την πορεία του. Ναι, ο Σάντος είναι Ελληνας γιατί ξέρει να σκέφτεται ως Ελληνας.
Εμαθε πια τόσα χρόνια στη χώρα μας το πώς επιβιώνουν οι ανίδρωτοι τεμπέληδες της άγονης ποδοσφαιρικής μας κοιλάδας, όπως έμαθε και πώς να τους αποφεύγει.

Οι φίλοι του Φερνάντο Σάντος στην Ελλάδα ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν σαν τις νυχτοπεταλούδες στο Σταντ ντε Φρανς. Σαν να ξέχασαν ανοιχτά τα φώτα στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη Λεωφόρο, την Τούμπα, στην ΕΠΟ.
Οι αμνήμονες υπήκοοι τούτης της χώρας ήταν απόντες στο  «αντίο» του πριν από δύο καλοκαίρια. Οταν αποβλήθηκε ως μίασμα από τους αρχοντοχωριάτες χωρίς ποτέ να δοθούν πειστικές εξηγήσεις.


ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ. Αυτός ο «καρπουζάς» με το μικρό ανάστημα, που μιλά σαν βλάχος τις δώδεκα ελληνικές λέξεις που έμαθε με μεγάλο κόπο μεταξύ τσίπουρου και κόκκινου κρασιού, ήταν ο μόνος που σήκωσε ανάστημα στα χρόνια του Μνημονίου.
«Ξέρετε, στην Ελλάδα ξεκίνησαν όλα και άπαντες οφείλουν να τη σέβονται. Είναι η μητέρα της δημοκρατίας. Οι Ελληνες με την τεράστια περηφάνια τους δίδαξαν αρχές και αξίζουν τον σεβασμό όλων». Κάποιοι του έκαναν νόημα να σταματήσει. Το αίμα του «καρπουζά» έβραζε, έβγαλε τον Ελληνάρα από μέσα του. «Αυτό που μας εμπνέει δεν είναι τα σχόλια τέτοιου τύπου (αναφερόταν στα υποτιμητικά σχόλια της Μέρκελ), αλλά η τεράστια ιστορία της Ελλάδας. Κανείς δεν μπορεί να μας κάνει μαθήματα».

Τόνισε το «μας», έβαλε τον εαυτό του πίσω από τη γραμμή της Γαλανόλευκης, έγινε ένα με τη χώρα που εκπροσωπούσε στους αγώνες του Euro 2012 ως εκλέκτοράς της. «Είμαι Ελληνας» έχει πει δεκάδες φορές, δημόσια αλλά και σε φιλικές κουβέντες, στα ταβερνεία και τις ψαροταβέρνες που λατρεύει.
Αυτοί που τον έχουν ζήσει λένε πως το λέει και το εννοεί.

Για όσους είχαν την παραμικρή αμφιβολία, ο Σάντος τούς αποστόμωσε, όπως εκείνον τον άγγλο δημοσιογράφο που τον ρώτησε για τη Μέρκελ πριν από τέσσερα χρόνια.
Οταν οι παλμοί ζαλίζουν τη σκέψη και η επιτυχία ταξιδεύει το μυαλό, το τελευταίο πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να μιλήσει σε μια γλώσσα που του προκαλεί αμηχανία για να ευχαριστήσει έναν λαό που την τελευταία φορά του συμπεριφέρθηκε με αχαριστία.
«Ευχαριστώ πάρα πολύ τους Ελληνες, πάντα στην καρδιά μου» είπε στα ελληνικά ο κατακτητής της Γαλλίας με το βλέμμα χαμηλωμένο. 
Τα δευτερόλεπτα της αμηχανίας που επικράτησε στην αίθουσα - δεν είναι δα και λίγο πράγμα οι Πορτογάλοι να κρέμονται από τα χείλη του κι αυτός να μιλά ελληνικά - ακολούθησε η μετάφραση που έκανε ο ίδιος. Και αμέσως μετά σηκώθηκε και χάθηκε στους διαδρόμους του Σταντ ντε Φρανς, ίσως για να μη δουν τα βουρκωμένα του μάτια.

Ο Σάντος κουβαλούσε την Ελλάδα μέσα του σε όλες τις δύσκολες μάχες στο γαλλικό μέτωπο.
Μετά το παιχνίδι με την Ουαλία, όταν ο Ρονάλντο ασπάστηκε το χέρι του Θεού για να πετύχει ένα εντυπωσιακό γκολ και να ανοίξει τον δρόμο για την πρόκριση στον τελικό, ο Σάντος μίλησε ξανά για τους φίλους του. «Είμαι πολύ χαρούμενος για την οικογένειά μου, για τους παίκτες μου και για τους Ελληνες που με υποστήριξαν. Με υποστήριξαν πολλοί ακόμα και στο στάδιο. Η σκέψη μου πάει και σ” αυτούς».
Ομολογώ πως αν ήμουν στη θέση των πορτογάλων συναδέλφων, οι δηλώσεις του θα μου προκαλούσαν εκνευρισμό. «Μιλάμε για την Πορτογαλία και εσύ μας λες για την Ελλάδα;» θα σκεφτόμουν. Ισως να το σκέφτηκαν κι αυτοί.

Ο Σάντος δεν διαθέτει λάμψη και δεν πουλά γκλαμουριά. Αυτή τη στάση ζωής κάποιοι την παρεξηγούν. Το περίφημο καφέ σουέτ σακάκι του, που είχε γίνει δεύτερο δέρμα του, τα μαύρα πολύχρονα κοστούμια και η λυτή γραβάτα αποκάλυπταν τα στοιχεία προσωπικότητάς  του. Πολλοί μιλούν για τη δουλειά του, περισσότεροι όμως για τον χαρακτήρα του. Για τους παίκτες πάνω απ” όλα είναι ένας παιδαγωγός.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ. Ο Ρικάρντο Κουαρέσμα, ένας Τσιγγάνος με αίμα που βράζει και απύθμενο θράσος, γίνεται ρικνός μπροστά στον δάσκαλο. Ο Σάντος δεν είναι Δημοσθένης, αλλά τα καταφέρνει πολύ καλά ως ρήτορας όταν θέλει να εμφυσήσει στους παίκτες του πνεύμα νικητών.
Ο ήρωας της τελευταίας στιγμής των Πορτογάλων, ο Εντερ, ήταν αποδιοπομπαίος τράγος για το ποδόσφαιρο των Θαλασσοπόρων. Μέχρι και υπογραφές μάζευαν οι φίλαθλοι για να μην τον συμπεριλάβει ο Σάντος στην αποστολή για τη Γαλλία. Πριν τον ρίξει στον τελικό στο τελευταίο δεκάλεπτο, κάτι του ψιθύρισε στο αφτί και τον μεταμόρφωσε σε Εουσέμπιο. Εστω και για μισή ώρα. Τόση χρειαζόταν η Πορτογαλία για να ανακαλύψει τη γη της ποδοσφαιρικής Επαγγελίας.
«Οι Ελληνες με κάνουν να κοκκινίζω. Μόνο στην Ελλάδα με αγαπάνε απίστευτα» είχε δηλώσει πριν από χρόνια. Κι εμείς κοκκινίζουμε, αλλά για άλλον λόγο.


πηγή: ΤΑ ΝΕΑ / kanaliena.gr




Share on Google Plus

About typo spor

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου