Βαγγέλης Πήχας: Έτσι γνώρισα τον ΑΛ ΠΑΤΣΙΝΟ το 2003. Από την Άρτα στη Νέα Υόρκη…17 χρόνια μετά..



Από το Χάρλεμ και το Μπρονξ στην "αγκαλιά" του Κόπολα και στο πάνθεον του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ο Αλ Πατσίνο έγινε 80 ετών κι εγώ θυμάμαι τη μεγάλη γνωριμία μαζί του το 2003

Σε ένα ταξίδι στη ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ τον Μάιο του 2003 οι συνθήκες με βοήθησαν να γνωρίσω από κοντά το μύθο του Παγκόσμιου κινηματογράφου που γίνεται σήμερα 80 ετών.
Όχι, ότι έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά θα ήθελα να μοιραστώ σήμερα εκείνες τις μοναδικές στιγμές για έναν και μοναδικό λόγο.
Διότι, ο ΑΛ ΠΑΤΣΊΝΟ, αποτελεί για τους περισσότερους από εμάς, ίνδαλμα…
Πως, έγινα ο πρώτος Έλληνας που έχει αυτές τις αποκλειστικές φωτογραφίες;
Ο φίλος μου ο Στέλιος Μπρατσόλης (είχαμε πάει μαζί το ταξίδι), μεγάλο στέλεχος του MEGA
CHANNEL εκείνη την εποχή, είχε βρει εισιτήρια για το θεατρικό έργο που πρωταγωνιστούσε ο ΑΛ ΠΑΤΣΙΝΟ στο Μπρόντγουεη – η ΣΑΛΩΜΗ- παρότι υπήρχε SOLD OUT αρκετών ημερών.
Πήγαμε, στη μεσημεριανή παράσταση μαζί και με το τρίτο μέλος της παρέας -τον Θοδωρή Σπυριδάκη (υπέυθυνος έρευνας στο MEGA CHANNEL )- και μόλις τελείωσε το έργο, βγαίνοντας στον προαύλιο χώρο του θεάτρου, διαπιστώσαμε ότι ήταν η ημέρα που ο τεράστιος αυτός ηθοποιός υπέγραφε αυτόγραφα σε θαυμάστριες και θαυμαστές του.
Πρέπει, να είχαν μαζευτεί περίπου 3.000 άτομα που ζητούσαν επίμονα μία φωτογραφία ή ένα αυτόγραφο.
Όλοι είχαμε μόνο 10΄ να σταθούμε τυχεροί και να βρεθούμε δίπλα στον ΑΛ ΠΑΤΣΙΝΟ.
Αψηφώντας το κράξιμο και το …ξύλο που παίζαμε όλοι, κατάφερα να βρεθώ μπροστά στα κάγκελα που είχαν μπει για την προστασία…
Βγάζοντας, μια κραυγή στην ουσία και όχι φωνή, ότι είμαι από την Ελλάδα, κατάφερα να στρέψω το βλέμμα του προς την πλευρά μου…
Πάντα γούσταρε την Ελλάδα και καθώς είχα διαβάσει τα πάντα για αυτόν θεώρησα ότι ήταν το μοναδικό μου …διαβατήριο.
Δίνοντας εντολή στην πολυπληθή ασφάλεια να με ελέγξει και να διαπιστώσει ότι πράγματι είμαι από την Ελλάδα, κοιτώντας το διαβατήριό μου,  τους είπε με την βραχνή φωνή του – σήμα κατατεθέν – να με αφήσουν να περάσω μέσα από τα κιγκλιδώματα, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των 3000 ανθρώπων που περίμεναν.
Θυμάμαι, ότι δεν μπορούσα να βγάλω λέξη από το πρώτο σοκ, όμως ο ίδιος αγκαλιάζοντας με και λέγοντας μου τη δουλειά κάνω, όταν του έδειξα την ταυτότητα του δημοσιογράφου,
άρχισε να μου μιλάει για την αγάπη που έχει για την χώρα μας…
Ο φίλος μου ο Στέλιος και ο Θοδωρής που δεν μπορούσαν να πιστέψουν τι συνέβαινε, μας τράβηξαν περίπου 30 φωτογραφίες και πάνω από πέντε λεπτά βίντεο αφού τόσο διήρκεσε η “ιεροτελεστία” με τον τεράστιο αυτό ηθοποιό.
Ανεπανάληπτες στιγμές, που η ζωή σου επιφυλάσσει και αποφάσισα μετά από πολλά χρόνια να αναφερθώ σε αυτές λόγω των γενεθλίων του κορυφαίου ΑΛ ΠΑΤΣΙΝΟ.

Βαγγέλης Πήχας

Αλ Πατσίνο: Δεν τον ήθελαν επειδή ήταν κοντός, έγινε ο μυθικός Νονός


Ο ρόλος του Μάικλ Κορλεόνε ήταν αυτός που απογείωσε την καριέρα ενός άγουρου ηθοποιού. Ο Αλ Πατσίνο, που έγινε σήμερα 80 ετών, ήταν το απόλυτο αουτσάιντερ, ένας παντελώς άγνωστος ηθοποιός πριν το 1972 με μόλις δύο ρόλους στο ενεργητικό του, που όμως είχε καταφέρει να γοητεύσει το έμπειρο μάτι του Φράνσις Κόπολα.
Με αφορμή τα γενέθλια του Alfredo James “Al” Pacino, θυμόμαστε το ξεκίνημά του στο Hollywood των 70s. Τότε που ερχόταν από το πουθενά και εκτόπιζε ονόματα σαν τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τον Τζακ Νίκολσον για να χτίσει τον δικό του μύθο.
O 80χρονος πλέον Alfredo James Pacino -γεννήθηκε σαν σήμερα στις 25 Απριλίου του 1940- μπορεί εύκολα να συμπεριληφθεί ανάμεσα στους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς του. Η καριέρα του Pacino, που γεννήθηκε στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης από Ιταλούς γονείς, ουσιαστικά ξεκίνησε από το Νονό (1972), όταν ο Francis Ford Coppola τον επέλεξε για το ρόλο του Michael Corleone. Είκοσι χρόνια αργότερα, θα κερδίσει Όσκαρ Άνδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Άρωμα Γυναίκας.
Παρά τις (αρκετές είναι η αλήθεια) αποτυχημένες ταινίες των τελευταίων ετών, ο Al Pacino εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μας ηθοποιούς. Και οι παρακάτω είναι οι ρόλοι οι οποίοι ευθύνονται γι’ αυτό.

Michael Corleone – Νονός Ι & ΙΙ (1972 και 1974)

Αρχικές επιλογές της παραγωγής για το γιο του Vito Corleone ήταν αρχικά οι Jack Nicholson, Robert DeNiro, Robert Redford και Warren Beatty. Ευτυχώς, ο Francis Ford Coppola επέμεινε προσωπικά για τον Pacino και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Οι δύο ταινίες δεν ήταν απλά από τις καλύτερες γκανγκστερικές όλων των εποχών αλλά και ένα εντυπωσιακό μωσαϊκό της ζωής των μεταναστών στις ΗΠΑ από πολλές σκοπιές. Ο Pacino προτάθηκε για Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου αλλά αρνήθηκε να βρεθεί στην τελετή. Αιτία; Ο ίδιος πίστευε ότι έπρεπε να προταθεί για εκείνο του Α’ Ανδρικού. Και ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει;

Tony Montana – Ο Σημαδεμένος (1983)

Ο ρόλος του ως Tony Montana είναι ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς στην ιστορία του ίδιου του σινεμά. Ποιος άλλωστε δε γνωρίζει τις χαρακτηριστικότερες ατάκες του; (“You wanna fuck with me? Okay. You wanna play rough? Okay. Say hello to my little friend!” ή “The eyes, chico. They never lie” κ.α.). Το γκανγκστερικό έπος του Brian De Palma είχε τεράστια επίδραση σε πολλούς άλλους τομείς, όπως η ραπ μουσική.

Vincent Hanna – Heat (1995)

Ο ντετέκτιβ Vincent Hanna έχει εμμονή με τον εγκληματία Neil McCauley (Robert De Niro) και προσπαθεί με κάθε κόστος να τον πιάσει. Η ταινία του Michael Mann θέτει αντιμέτωπους του δύο κολοσσούς και το αποτέλεσμα είναι κάθε στιγμή να είναι και ρεσιτάλ υποκριτικής. Όπως ας πούμε η παραπάνω σκηνή στο εστιατόριο, όπου οι δύο άντρες έχουν μία φαινομενικά απλή συζήτηση.

Lt. Col. Frank Slade – Άρωμα Γυναίκας (1992)

Κι ενώ κάποιος θα περίμενε ο Al Pacino να κερδίσει χρυσό αγαλματίδιο για κάποιον από τους προηγούμενος ρόλους, αυτό συνέβη όταν υποδύθηκε τον τυφλό πρώην στρατιωτικό Frank Slade, στην ταινία του Martin Brest, όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Chris O’Donnell.

Sonny Wortzik – Σκυλίσια Μέρα (1975)

Η ταινία του Sidney Lumet βασίζεται σε μία αληθινή ιστορία που συνέβη στο Μπρούκλιν στις 22 Αυγούστου του 1972, όταν δυο νεαροί επιχείρησαν να ληστέψουν μια τράπεζα της περιοχής. Η επιχείρηση δε στέφθηκε με επιτυχία, με αποτέλεσμα οι δράστες να εγκλωβιστούν μαζί με τους ομήρους. Ο Pacino παίζει (ξανά) τον εγκληματία αλλά αυτή τη φορά καταφέρνει και βγάζει πολύ περισσότερο συναίσθημα, αλλά με εντελώς διαφορετικό για τα δικά του στάνταρντ. Ένα must watch φιλμ.

Benjamin Lefty Ruggiero – Donnie Brasco (1997)

Συναισθηματικός, χαμηλών τόνων αλλά ταυτόχρονα διεισδυτικός, ο Pacino, στο ρόλο του μαφιόζου Lefty Ruggiero, δείχνει πώς γίνεται η δουλειά στο πλευρό του Johnny Depp. Το Donnie Brasco βασίζεται (και αυτό) σε πραγματική ιστορία, όπου ένας μυστικός αστυνομικός διεισδύει στον κόσμο της μαφίας, για να συνειδητοποιήσει σύντομα πως έχει περισσότερα κοινά με αυτή, απ’ ό,τι με την κανονική του δουλειά.

Frank Serpico – Σέρπικο (1973)

Ακόμη μία ταινία με πρωταγωνιστή τον Al Pacino που βασίζεται σε αληθινή ιστορία.  O Frank Serpico ήταν ένας εξαιρετικά ηθικός αστυνομικός που ήταν αποφασισμένος να καταπολεμήσει τη διαφθορά. Τον υποδύεται ο Pacino σε μία από τις πιο γεμάτες ερμηνείες του μέχρι σήμερα (βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα).

πηγη : 7meresnews.gr
Share on Google Plus

About bratsolis@yahoo.gr

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου