Σχετικα με το ψάρι ιχθυοκαλλιέργειας..

 


Προωθητική ενέργεια

Δεν ξέρουμε όλοι πολλά πράγματα για το ψάρι. Ίσως γι’ αυτό διστάζουμε κάποιοι, πολλοί, να το βάλουμε στην κουζίνα μας, στο πιάτο μας. Είναι κι αυτοί οι μύθοι που μας ακολουθούν παιδιόθεν: μόνο στο νησί θα βρεις φρέσκο ψάρι, αν δεν το δω να σπαρταράει δεν το βάζω στο στόμα μου, ο παππούς σου μόνο έφερνε καλό ψάρι με το καΐκι, έχω έναν «δικό» μου ψαρά και μόνο από αυτόν παίρνω για τα παιδιά… Είναι και που το έχουμε καταχωρίσει στο μυαλό μας ως ακριβό τρόφιμο, για ειδικές περιπτώσεις, για γιορτές, όχι για κάθε μέρα. Και, βέβαια, επειδή μας αγχώνει η διαδικασία καθάρισμα, λέπια, μυρωδιά, το έχουμε κατατάξει στην κατηγορία «μπελάς».

Μέχρι που, με αφορμή μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχα μ’ έναν φίλο, ιδιοκτήτη ενός από αυτά τα σούπερ, νέας κοπής, ιχθυοπωλεία-ψητοπωλεία, που σου παραδίδουν έτοιμο ψημένο ό,τι έχεις διαλέξει από τον πάγκο, όπου του ομολόγησα την ασχετοσύνη μου για τα ψάρια, αλλά και τον δισταγμό μου μπροστά στο ψάρι ιχθυοκαλλιέργειας, εκείνος μεσολάβησε για να επισκεφτώ, μιας και θα βρισκόμουν στην περιοχή, όχι μία, αλλά τρεις διαφορετικές μονάδες μελών της Ελληνικής Οργάνωσης Παραγωγών Υδατοκαλλιέργειας (ΕΛΟΠΥ), που βρίσκονται στη λωρίδα της Σαγιάδας, βόρεια της Ηγουμενίτσας.

Από τη στιγμή που τα 23 μέλη της ΕΛΟΠΥ καλύπτουν το 80% και βάλε της παραγωγής στην Ελλάδα, το θέμα είναι στατιστικό, σκέφτηκα: πόσες πιθανότητες έχω να βρω στην αγορά ένα ψάρι που δεν προέρχεται από δική τους μονάδα; Ας πάω να δω με τα μάτια μου, να ρωτήσω αυτά που θέλω, να έχω προσωπική εμπειρία και βλέπουμε.

Το πρώτο που έμαθα – και, ως δύσπιστη, διασταύρωσα με τον φίλο ιχθυοπώλη-ψητοπώλη – είναι ότι τα ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας ψαρεύονται μόνο βάσει των παραγγελιών που δέχεται η μονάδα (ψαρεύουν μόνον αυτά που χρειάζονται κάθε μέρα) και φτάνουν στο σημείο πώλησης εντός 24 ωρών από τη στιγμή που βγαίνουν από τη θάλασσα. Άρα πιο φρέσκα, δύσκολο. Το δεύτερο, κι αυτό σημαντικό, ότι κάθε κιβώτιο που φτάνει στο κατάστημα φέρει μια ετικέτα με τα στοιχεία ιχνηλασιμότητας: λεπτομέρειες για κάθε στάδιο της παραγωγής της συγκεκριμένης «παρτίδας», από την ημέρα της γέννησής τους ως την ώρα της συσκευασίας τους. Που σημαίνει ότι ο έμπορος ξέρει ακριβώς από πού προέρχεται η κάθε τσιπούρα, λαβράκι, φαγκρί, μαγιάτικο ή κρανιός ιχθυοκαλλιέργειας που μας πουλάει!

 

Οι ξεναγήσεις στις μονάδες ήταν μια απίθανη εμπειρία για δυο κυρίους λόγους: πρώτον, γιατί οι άνθρωποι που γνώρισα, από τους επιστήμονες στον ιχθυογεννητικό σταθμό και τις εγκαταστάσεις πάχυνσης, ως τον νεαρό εργάτη που ήταν υπεύθυνος για το τάισμα των ψαριών στους κλωβούς, είναι απόλυτα παθιασμένοι με το αντικείμενό τους και μοιράστηκαν τη γνώση τους με μιαν άσχετη σαν κι εμένα, με χαρά κι υπομονή. Δεύτερον, γιατί οι εγκαταστάσεις των μονάδων ήταν εντυπωσιακές, τόσο από πλευράς τάξης και καθαριότητας, όσο και από πλευράς τεχνολογίας. Η δε περιήγηση στους κλωβούς, με βάρκα, στα βαθιά νερά και δυνατά ρεύματα της γαλαζοπράσινης θάλασσας της συγκεκριμένης περιοχής, θα μου μείνει αξέχαστη.

Επί της ουσίας όμως, έμαθα: Ότι τα ψάρια τρέφονται αποκλειστικά με πιστοποιημένες ιχθυοτροφές, με σύσταση ανάλογη των διατροφικών συνηθειών του κάθε είδους στη φύση (άλλη τροφή δηλαδή η τσιπούρα, άλλη ο κρανιός), που δεν περιέχουν γενετικά τροποποιημένες πρώτες ύλες. Ότι η πρόληψη είναι η απόλυτη προτεραιότητα των ιχθυολόγων και των κτηνιάτρων που παρακολουθούν τα ψάρια σε όλα τα στάδια της ζωής τους, φροντίζοντας οι συνθήκες διαβίωσης να είναι τέτοιες που αυτά να ζουν υγιή και χωρίς στρες. Ότι ακόμη κι αν ένα ψάρι ασθενήσει, η αντιβίωση, ή άλλη φαρμακευτική αγωγή που θα πάρει, αποβάλλεται 100% από τον οργανισμό του – και των υπόλοιπων ψαριών στο άμεσο περιβάλλον του- πριν αλιευθεί, πράγμα που ελέγχεται αυστηρά. Τέλος έμαθα και κάτι που ήξερα ανέκαθεν, αλλά με τόσα που είχα ακούσει είχα κάπως κλονιστεί: τα ψάρια για να αναπτυχθούν χρειάζονται πολύ καθαρή θάλασσα με μπόλικο οξυγόνο, που σημαίνει ότι είναι συμφέρον των παραγωγών ιχθυοκαλλιέργειας να φροντίζουν ώστε η θάλασσα στις μονάδες τους να παραμένει πεντακάθαρη!

Κατόπιν αυτού και έχοντας, ως επιβράβευση για την επιμέλεια μου- γευτεί σε ψαροταβέρνα της Ηγουμενίτσας, τσιπούρα, λαβράκι και κρανιό από τις μονάδες που με «φιλοξένησαν», ψημένα στην εντέλεια, δεν κοιτώ πια το ψάρι ιχθυοκαλλιέργειας με μισό μάτι, αντίθετα, αφού βεβαιωθώ – ως γνώστης πλέον! – πως προέρχεται από μονάδα μέλους της ΕΛΟΠΥ (άρα με πιστοποίηση Fish from Greece), το παίρνω με κλειστά μάτια. Καθαρισμένο, βέβαια, από τον ιχθυοπώλη… αυτό δεν νομίζω πως θα αλλάξει ποτέ.


γαστρονομος

Share on Google Plus

About bratsolis@yahoo.gr

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου