Ο Άρης αμέσως αναθάρρησε και άρχισε να βγαίνει μπροστά με ακόμα μεγαλύτερη τόλμη. Ο Μάντζιος ενίσχυσε την επίθεσή του με τον Μάνο με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Μαρτίνς έβαλε μέσα τον Ανδρούτσο για να αποκαταστήσει τις αμυντικές ισορροπίες και, όπως ήταν φυσικό, οι «κίτρινοι» ανέλαβαν την πρωτοβουλία των κινήσεων. 


Πήραν την κατοχή της μπάλας, πίεσαν σε όλη την επανάληψη και ανάγκασαν τον Ολυμπιακό να βρίσκεται κυρίως σε θέση άμυνας, επιδιώκοντας να «χτυπά» με ξαφνικές αντεπιθέσεις. Ο Άρης τριγυρνούσε συνεχώς έξω από την περιοχή του Σα, ωστόσο έκανε λίγες ευκαιρίες για την ισοφάριση και κυρίως στα τελευταία λεπτά, αποδεικνύοντας ότι είναι μια πολύ υπολογίσιμη ομάδα, που όμως πάσχει στο γκολ για να χαρακτηριστεί εξαιρετική.

Ο Ολυμπιακός εν ολίγοις βγήκε νικητής από μια μάχη που έγινε σε ένα καθόλου γνώριμο σκηνικό για αυτόν. Δεν έχει συνηθίσει να αμύνεται στο πρωτάθλημα και μάλιστα να παίζει για πάνω από ένα ημίχρονο με αριθμητικό μειονέκτημα, με απευθείας κόκκινη κάρτα σε παίκτη του, στην έδρα του. Όλα αυτά μαζί. Και δίνοντας φυσιολογικά χώρο στον αντίπαλο, που δεν είναι όποιος κι όποιος, αλλά ομολογουμένως η δεύτερη καλύτερη ομάδα στη χώρα φέτος μετά από αυτόν. Και πάλι, όμως, οι Πειραιώτες χαμογέλασαν στο τέλος.



Το «ΦΩΣ» στην πόρτα σας και στον υπολογιστή σας