Το χειροκρότημα και τα αυτονόητα..

 


Όπως μετά το 0-0 με τον Ατρόμητο και την αγχωτική νίκη στη Λαμία έγραφα ότι δεν υπάρχει λόγος για πανικό και πως είναι θέμα χρόνου ο Ολυμπιακό να γίνει αυτό που πρέπει και μπορεί, έτσι και μετά το 4-1 επί του Απόλλωνα λέω ότι δεν είναι για να... βγει κανείς στους δρόμους για να πανηγυρίσει. Ο Ολυμπιακός μπορεί και νομίζω θα γίνει πολύ καλύτερος απ' αυτό που είδαμε και με τον Απόλλωνα και στο τελευταίο ημίωρο με τον Ατρόμητο. Ο χρόνος του έλειπε και του λείπει. Με βάση τη δική μου οπτική τουλάχιστον για το ποδόσφαιρο, αυτό είναι ξεκάθαρο. Κι όσο κυλάει ο χρόνος τόσο πιο κοντά σ' αυτό που θέλει θα βρίσκεται.

Τα έξοχα γκολ του Τικίνιο δεν αποδεικνύουν κάτι για τον παίκτη. Σιγά μην πρέπει στα 30 του χρόνια να αποδείξει το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε ένας από τους πιο ικανούς γκολτζήδες που έπαιξαν τα τελευταία χρόνια στο πορτογαλικό πρωτάθλημα και μια κορυφαία ομάδα όπως η Πόρτο. Ένα ψυχολογικό βάρους που εύλογα αισθάνονταν στους ώμους του έδιωξαν και τίποτα περισσότερο. Προσωπικά δεν αμφέβαλα δευτερόλεπτο για τον Τικίνιο και ειδικά από τη στιγμή που μάθαινα τι... σκυλί του πολέμου είναι στις προπονήσεις και πόσο προσωπικά το έχει πάρει αυτό το στοίχημα που έβαλε ερχόμενος στον Ολυμπιακό.

Πιο πολύ απ' όλα μπορώ να σας πω ότι χάρηκα για το θερμό χειροκρότημα σε παίκτες όπως ο Ρέαμπτσιουκ, ο Μασούρας και ο Μπουχαλάκης και φυσικά στον προπονητή. Εντάξει, αυτονόητο είναι κι αυτό για παίκτες και προπονητή που κάνουν θαυμάσια δουλειά αλλά, δυστυχώς, στην Ελλάδα πρέπει να λες / υπενθυμίζεις τα αυτονόητα τα οποία συχνά θεωρούνται και παραλογισμοί από κάποιους και τα ακούς και από πάνω... Ποσώς με ενδιαφέρει είναι η αλήθεια. Το θέμα είναι ο Ολυμπιακός ως οργανισμός να εκτιμάει όλους όσοι του προσφέρουν πραγματικά και οι προαναφερθέντες ανήκουν στην κατηγορία δίνοντας ό,τι έχουν και δεν έχουν κάθε φορά με τις όποιες ατέλειές τους.

ΥΓ: Τι υπέροχη έμπνευση, τι υπέροχη στιγμή αυτή η έκπληξη που έκαναν οι φίλοι του Ολυμπιακού στον Βασίλη Σπανούλη. Πόσο κρίμα είναι που λόγω covid αυτός ο θρύλος του Θρύλου δεν είπε αντίο σε κατάμεστο ΣΕΦ και εν μέσω αποθέωσης. Ας είναι... Ίσως τελικά αυτή η έκπληξη μείνει χαραγμένη στη μνήμη και την ψυχή του ακόμα πιο βαθιά.


gavros.gr

Share on Google Plus

About bratsolis@yahoo.gr

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου