Κ. Βουρεξάκη: Η μη περαιτέρω απελευθέρωση προφυλάσσει τη βιωσιμότητα του φαρμακείου...

 


Το ΠαΣοΚ/ ΚινΑλ έχει ολοκληρωμένες προτάσεις

 

Από τον Χαράλαμπο Πετρόχειλο

 

Με αφορμή την ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή προς τον Υπουργό Υγείας κ. Θάνο Πλεύρη οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής κ.κ. Ιλχάν Αχμέτ και Γιώργος Φραγγιδής με την οποία θέτουν το θέμα των αδειών φαρμακείων που, όπως αναφέρουν, ταλαιπωρεί εκατοντάδες απόφοιτους νέους φαρμακοποιούς υποστηρίζοντας μάλιστα ότι το επάγγελμα ουσιαστικά παραμένει κλειστό, ερώτηση που άνοιξε συζητήσεις στο χώρο των φαρμακοποιών και προκάλεσε κι αντιδράσεις (δες εδώ) το DailyPharmaNews απευθύνθηκε στην κ. Κατερίνα Βουρεξάκη, Φαρμακοποιό, Μέλος της Γραμματείας  του Τομέα Υγείας του ΠαΣοΚ /ΚινΑλ ζητώντας της να τοποθετηθεί για το ζήτημα.

Η πρώτη της αντίδραση είναι ότι «η θέση του ΠαΣοΚ /ΚινΑλ για το ιδιοκτησιακό καθεστώς στα φαρμακεία είναι απολύτως ξεκάθαρη. Η ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή από τους Κοινοβουλευτικούς μας εκπροσώπους έχει να κάνει βέβαια με το ιδιοκτησιακό αλλά θεωρώ -και αυτό είναι η προσωπική μου άποψη- ότι ήταν υπερβολικός ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ ως “παράνομη βιομηχανία”. Είναι σίγουρα υπερβολικός γιατί τα ποσά τα οποία αναφέρονται αφορούν μεμονωμένες περιπτώσεις και αφορούν στην αξία της επιχείρησης την οποία ο άλλος πάει να αγοράσει και όχι της άδειας. Είναι άλλο πράγμα η άδεια και άλλο η επιχείρηση. Επομένως τα ποσά που αναφέρθηκαν σε κάποιους τίτλους τα οποία είναι καθ’ υπερβολή μεγάλα κατά την άποψή μου κι εάν υπάρχουν είναι μεμονωμένα, αναφέρονται στην επιχείρηση με τον τζίρο της και όχι σε άδεια που ο νέος φαρμακοποιός πάει να αγοράσει».

Για την κ. Βουρεξάκη αυτό που βγαίνει από την ερώτηση των δύο βουλευτών είναι ότι «σίγουρα υπάρχουν κενά στη νομοθεσία, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, να βελτιωθούν ή να επικαιροποιηθούν προκειμένου το επάγγελμα να βαδίσει σ’ ένα δρόμο σύγχρονο ως προς τη δυνατότητα δραστηριοποίησης σε αυτό των νέων φαρμακοποιών, σύμφωνα με τον τρόπο που υφίσταται αυτή η δυνατότητα και στην υπόλοιπη Ευρώπη».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «πρέπει να ξαναδούμε κατά την άποψή μου την πολύ-ιδιοκτησία που ισχύει τώρα και που πέρασε ως νομοθεσία στο πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας. Κι αυτό γιατί με την υπάρχουσα νομοθεσία και έτσι όπως ισχύει, μετατρέπει τους νέους επιστήμονες σε πωλητές λιανικών καταστημάτων, κάτι βέβαια που δεν είναι δυνατό να ισχύει στο χώρο του φαρμακείου. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να επανεξετάσουμε το θέμα της συνταξιοδότησης. Πρέπει αυτό να το κάνουμε οπωσδήποτε γιατί υπάρχουν συνάδελφοι οι οποίοι ενώ έχουν περάσει τα όρια τα οποία συνήθως αποχωρούν οι επαγγελματίες στα υπόλοιπα επαγγέλματα  υγείας, εκείνοι παραμένουν και συνεχίζουν να διατηρούν το φαρμακείο τους. Είναι μία κατάσταση που πρέπει να εξομαλυνθεί προκειμένου να δημιουργούνται θέσεις κενές για να μπαίνουν στο επάγγελμα νέοι συνάδελφοι. Ένα τρίτο θέμα που πρέπει να δούμε είναι η ενίσχυση και αποζημίωση των εφημεριών. Σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν συμβαίνει αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Τα φαρμακεία να είναι ανοικτά και να μην υπάρχει μέριμνα για την ενίσχυση του θεσμού των εφημεριών αυτού καθαυτού». Καταθέτει μάλιστα και την προσωπική της εμπειρία από το εξωτερικό. «Εγώ προσωπικά σε φαρμακείο σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα κλήθηκα να πληρώσω 1,5 ευρώ παραπάνω από την τιμή λιανικής του φαρμάκου και όταν ρώτησα γιατί, μου απάντησαν ότι επισκέφτηκα το φαρμακείο εκτός κανονικού ωραρίου και γι’ αυτό υπήρχε αυτή η επιβάρυνση, λόγω του ότι το φαρμακείο εφημέρευε».

Ένα ακόμη πολύ σημαντικό θέμα είναι για την κ. Βουρεξάκη «να επανεξεταστούν κάποιες προϋποθέσεις για τη λειτουργία ενός φαρμακείου. Πρέπει να δούμε το ρόλο της παραμονής στο φαρμακείο ανθρώπων που είναι μη φαρμακοποιοίΓια μένα είναι αναγκαία η παραμονή στο φαρμακείο κατά τη διάρκεια λειτουργίας του, του αμιγώς επιστημονικού προσωπικού. Οι εργαζόμενοι στα φαρμακεία θα πρέπει να είναι φαρμακοποιοί ή κατ’ ελάχιστον βοηθοί φαρμακοποιών. Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι το φαρμακείο σου ακόμη κι ως επιχείρηση να το δει κανείς σε ανθρώπους που δεν έχουν την πιστοποίηση των σχετικών με το επάγγελμα γνώσεων. Το φαρμακείο στη χώρα μας πρέπει να εκσυγχρονιστεί, χρειάζεται να επικαιροποιηθεί η σχετική με αυτό νομοθεσία τόσο προς όφελος των πολιτών –γιατί εμείς ως φαρμακοποιοί είμαστε οι διαμεσολαβητές μεταξύ των πολιτών και του συστήματος υγείας- όσο και των ίδιων των φαρμακοποιών. Επομένως οι άνθρωποι που θα ενημερώσουν τους πολίτες μέσα στο φαρμακείο θα πρέπει να είναι υγειονομικοί, φαρμακοποιοί ή φαρμακοϋπάλληλοι. Εάν γίνει αυτός ο εκσυγχρονισμός θα δημιουργηθούν πολλές θέσεις εργασίας για τους νέους ανθρώπους που θέλουν να μπουν στο επάγγελμα».

Η άποψη για τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο

Σε ό,τι αφορά το γεγονός ότι η ερώτηση των δύο βουλευτών ξεκινά μ’ ένα τρόπο που ουσιαστικά δείχνει τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο να υποστηρίζει «πως τα φαρμακεία δεν αποτελούν κλειστό επάγγελμα πλέον στην Ελλάδα», ενώ η πραγματικότητα την οποία «αντιμετωπίζουν οι εκατοντάδες απόφοιτοι των τριών Φαρμακευτικών Πανεπιστημιακών Σχολών της χώρας είναι εντελώς διαφορετική» και αντιδράσεις απέναντι στην συγκεκριμένη ερώτηση ακόμη και από φαρμακοποιούς που βρίσκονται στο χώρο του ΠαΣοΚ/ΚινΑλ η κ. Βουρεξάκη επανέλαβε ότι η συγκεκριμένη ερώτηση βγήκε από τα ΜΜΕ με τρόπο υπερβολικό ως προς αυτό στο οποίο πραγματικά έλεγε. Μάλιστα σημείωσε ότι «ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και είναι πολύ σωστή η τοποθέτησή του και πάνω σε αυτή τόσα χρόνια παλεύει προκειμένου το επάγγελμα να θωρακιστεί και οι συνάδελφοι στα φαρμακεία να τα πάνε καλά και ακόμη καλύτερα. Άλλωστε όλοι, από όποιο μετερίζι κι εάν βρισκόμαστε, παλεύουμε για ένα καλύτερο φαρμακείο. Πρώτα είναι το καλό των φαρμακείων, των φαρμακοποιών και των πολιτών και σε δεύτερη μοίρα μπαίνει η πολιτική, όπου κακώς εφαρμόζεται».

Υπάρχουν άλλωστε, όπως λέει η κ. Βουρεξάκη, «πολλά ακόμη θέματα που πρέπει να δούμε, όπως η σύμβαση που ισχύει τώρα για τους φαρμακοποιούς που είναι υπάλληλοι σε αυτές τις περιπτώσεις πολύ-ιδιοκτησίας που αναγκαστικά λόγω μνημονίων υπάρχουν, έστω κι εάν είναι λίγες. Επίσης σε σχέση με την ερώτηση στη Βουλή των δύο βουλευτών του ΠαΣοΚ/ ΚινΑλ ένα άλλο θέμα το οποίο θεωρώ ότι πρέπει να δούμε είναι οι επιλογές ενός φοιτητή φαρμακευτικής όταν τελειώσει τις σπουδές τουΓιατί θα πρέπει απαραίτητα να έχει στο μυαλό του ως πρώτη επιλογή την απόκτηση φαρμακείου; Υπάρχει πληθώρα φαρμακείων στην Ελλάδα. Θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι νέοι συνάδελφοι αλλά και όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά και προσπαθούμε να εξομαλύνουμε καταστάσεις το τι συμβαίνει και στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης. Πρέπει να δούμε λοιπόν ότι θέσεις εργασίας για φαρμακοποιούς  – και μάλιστα πολλές- υπάρχουν και εκτός του φαρμακείου της κοινότητας. Αυτό που θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι όπου εργαστεί ο φαρμακοποιός η επιστημονική του αμοιβή θα είναι τέτοια που να ανταποκρίνεται στο υψηλό επιστημονικό επίπεδο των σπουδών του και βεβαίως των απαιτήσεων της εργασίας του».

Το θέμα για την κ. Βουρεξάκη δεν είναι να απελευθερωθεί περαιτέρω το επάγγελμα. «Σε μία χώρα όπως η Ελλάδα με γεωφυσικές ιδιομορφίες –πολλά νησιά, απομονωμένα ή δύσκολα προσβάσιμα ορεινά χωριά- έχουμε καταφέρει παντού να υπάρχουν φαρμακεία. Έχουμε σίγουρα το πιο πυκνό δίκτυο φαρμακείων στην Ευρώπη και στον κόσμο. Πόσο θα μπορούσε να απελευθερωθεί περισσότερο το επάγγελμα; Εάν κατεβάζαμε κι άλλο το πληθυσμιακό κριτήριο δεν θα ήταν βιώσιμο το φαρμακείο. Αντίθετα αυτό που πρέπει να γίνει είναι να ενισχυθεί το μικρό φαρμακείο στα νησιά και στις απομονωμένες περιοχές για να διατηρηθεί αυτό το δίκτυο που φάνηκε ξεκάθαρα μέσα στην πανδημία πόσο χρήσιμο είναι» τονίζει η κ. Βουρεξάκη.

«Το ΠαΣοΚ/ ΚινΑλ, όπως λέει, έχει συγκεκριμένες προτάσεις για όλους τους τομείς, μεταξύ των οποίων και για την Υγεία και βέβαια και για το φαρμακείο τις οποίες και θα παρουσιάσει στους πολίτες».  




Share on Google Plus

About bratsolis@yahoo.gr

Είμαστε Καθημερινά μαζί σας και Θέλουμε την Κρίση, την Κριτική, την Συμβολή την Υπόδειξη και τη Συμμετοχή σας.Το Portal μας typospor.gr είναι Ανοικτό σε όλους σας."Συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε μαζί σας."Με το Μεράκι,την Ορμή και την “Τρέλα” του 1998.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου